ايشان ضمن بررسى ريشه لغوى «تحريف»، انواع آن را در دو مقوله «لفظى» و «معنوى» به صورت مبسوط بيان كرده و براى هر كدام مثال‌هايى ارايه نموده و در ادامه اين بحث يادآور مى‌شود:
... حال بحث من اين است كه در نقل و بازگو كردن حادثه عاشورا ما هزاران تحريف وارد كرده‌ايم. هم تحريف‌هاى لفظى- يعنى شكلى و ظاهرى- راجع به اصل قضايا، مقدّمات قضايا، متن و حواشى مطلب، و هم تحريف‌هاى معنوى كه در تفسير اين حادثه ما تحريف كرده‌ايم. با كمال تأسّف، اين حادثه هم دچار تحريف‌هاى لفظى است و هم دچار تحريف‌هاى معنوى، هر دو، و باز تحريف‌هايى مى‌شود كه گاهى لااقل هماهنگى با اصل مطلب دارد، ولى گاهى تحريف نه تنها كوچك‌ترين هماهنگى ندارد بلكه قضيّه را مسخ و به كلّى واژگون مى‌كند و به شكلى درمى‌آورد كه به صورت ضدّ خودش درمى‌آيد. «١»
استاد شهيد مطهّرى، ضمن تجليل از مراتب علمى و ايمان عالم جليل القدر مرحوم حاج ميرزا حسين نورى، از كتاب «لؤلؤ و مرجان» او با عظمت ياد مى‌كند، چرا كه به پيراستن متن ماندگار كربلا از مطالبى واهى و خرافى پرداخته است:
... اين كتاب با اين كه كتاب كوچكى است، كتاب فوق العاده خوبى است ... چنين كتابى شايد در دنيا وجود نداشته باشد. عجيب اين مرد، تبحّر به خرج داده است. اين مرد بزرگ در همين كتاب خودش، نمونه‌هايى، آن هم نمونه‌هايى از دروغ‌هايى كه معمول است و اينها را به اين حادثه بزرگ، حادثه تاريخى كربلا نسبت مى‌دهند، ذكر كرده است. آن چه من عرض مى‌كنم غالباً يا همه آن، همان‌هايى است مرحوم حاجى نورى هم از آنها ناله كرده است، و حتّى اين مرد بزرگ صريحاً مى‌گويد: امروز بايد عزاى حسين را گرفت، امّا براى حسين در عصر ما يك عزاى جديدى است كه در گذشته نبوده است و آن عزاى جديد: اين همه دروغ‌هاست كه درباره حادثه كربلا گفته مى‌شود و احدى جلوى اين دروغها را نمى‌گيرد. امروز بر اين مصيبت حسين بن على بايد گريست، نه بر آن شمشيرها و نيزه‌هايى كه در آن روز بر پيكر شريفش وارد شد. «٢»
اين متفكّر بزرگ جهان اسلام، نقش مردم را در اشاعه و رواج اين گونه مطالب غير مستند و نامعقول، مهمّ تلقّى مى‌كند و به آنان هشدار مى‌دهد: