حق و سپاس معبود بحقى را سزا است كه آشكار است حمد او، و غالب است شكر او، و بلند است عظمت و جلال او، حمد ميكنم بر نعمتهاى متواتر او، و بر عطاهاى بزرگ و متكاثر او، چنان خداوندى كه بزرگ شد حلم او پس عفو فرمود، و عدالت بجا آورد در هر چه كه حكم نمود، و عالم شد به آن چه مى‌گذرد و به آن چه گذشت، آفريننده مخلوقاتست با علم شامل خود، ايجاد كننده ايشان است با أمر كامل خود بدون اقتدا نمودن بكسى در ايجاد آنها، و بدون تعليم دادن ديگرى او را، و بي اندازه گرفتن مر نمونه صنعت كار حكيم را، و بى رسيدن خطا و بدون حضور جماعتى از عقلا كه مشاورت كند با ايشان در امر ايجاد.

و شهادت مى‌دهم باين كه محمّد بن عبد اللّه ٦ بنده و رسول او است، مبعوث فرمود او را در حالتى كه مردمان سير مى‌كردند در شدّت و ضلالت، و موج مى‌زدند در حيرت و جهالت، در حالتى كه كشيده بود ايشان را مهارهاى هلاكت، و بسته بود بر دلهاى ايشان قفلهاى وسخ ذنوب.

وصيّت ميكنم شما را أى بندگان خدا بپرهيزكارى پروردگار، پس بدرستى كه تقوى حق خدا است بر ذمه شما، و واجب كننده است حق شما را بر خدا، و وصيت ميكنم باين كه استعانت نمائيد بر تقوى از خدا، و استعانت نمائيد از تقوى بر خدا، پس بتحقيق كه تقوى در اين روز دنيا پناه است و سپر، و در فرداى آخرت راه است ببهشت، راه آن تقوى واضح است و آشكار، و راه رونده آن صاحب ربح است و با منفعت، و أمانت گيرنده آن حافظ است آنرا از تلف.