عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٤ - نعمت با عظمت شب
نزول قرآن مجيد در شب قدر بود و بسيارى از اتفاقات الهيه و ريزش فيوضات ربانيه در شب بود.
به قول عارف واله، حافظ شيراز در معنويت شب:
|
دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند |
وندر آن ظلمت شب آب حياتم دادند |
|
|
بى خود از شعشعه پرتو ذاتم كردند |
باده از جام تجلى صفاتم دادند |
|
|
چه مبارك سحرى بود و چه فرخنده شبى |
آن شب قدر كه اين تازه براتم دادند |
|
|
اين همه شهد و شكر كز سخنم مىريزد |
اجر صبريست كز آن شاخ نباتم دادند |
|
|
همت حافظ و انفاس سحر خيزان بود |
كه زبند غم ايام نجاتم دادند |
|
قرآن مجيد براى شب بيداران ارزشى بس بلند قائل است و بيدارى شب را براى عبادت از علائم عاشقان و والهان و عابدان و متصفان به محبت محبوب حقيقى عالم مىداند.
[أمن هو قانت آناء الليل ساجدا و قائما يحذر الآخرة و يرجوا رحمة ربه قل هل يستوي الذين يعلمون و الذين لا يعلمون إنما يتذكر أولوا الألباب][١].
[آيا چنين انسان كفرانكنندهاى بهتر است] يا كسى كه در ساعات شب به
[١] -زمر( ٣٩): ٩.