عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٨ - نگاه به ديد عبرت
و خضوع، جامعه را به سوى كمال و خوشبختى رهبرى نمايند.
قرآن مجيد در سوره يوسف آيه ١٠٩ و روم آيه ٩ و فاطر آيه ٤٤ و مؤمن آيه ٢١ و ٨٢ و محمد آيه ١٠ به مردم مىفرمايد: در زمين بگرديد و به عاقبت افراد، ملتها، دولتها، ثروتمندان كه از شما گاهى داراى جمعيت بيشتر و قدرت برتر و ثروت افزونتر بودند فكر كنيد كه با همه قوت و قدرت چه شدند و كجا رفتند و عاقبت مخالفت آنان با حق به كجا كشيد! آيا در زندگى برنده شدند؟ يا با كمال وقاحت و رسوايى و شرمسارى بازنده گشتند و در پايان كار به عذاب الهى دچار گشته و نفرت و غضب و لعنت خدا و انبيا و ملائكه و نيكان را براى خود خريدند؟!
آرى، به فرمان امام به حق ناطق حضرت جعفر بن محمد الصادق، در اوضاع و احوال گذشتگان چه نيكان و چه بدكرداران به ديده عبرت و پند گرفتن بنگر و از هر دو طايفه براى رسيدن به كمال و رشد، جهت خود درس و پند بساز.
سپس از خداوند مهربان درخواست كن والتماس نما كه اى مهربان مولاى من! اى كريم و رحيم! اى دادرس و فريادرس! اى رؤوف به عباد! اى ياور مستمندان و اميد دردمندان! مرا از بندگان شايسته و خالصت قرار بده و به من توفيق ملحق شدن به آن بزرگواران را عنايت كن و چون بميرم مرا در زمره ايشان محشور كن كه تو ارحم الراحمينى و گداى بىنوا را از درگاه لطف و كرمت دست خالى و نااميد بر نمىگردانى.
|
نگار من تويى و يار غمگسار تويى |
وگر بهار نباشد مرا بهار تويى |
|
|
چگونه يابم با درد فرقت تو قرار |
كه جان و دل را آرامش و قرار تويى |
|
|
شكار كردى جانا دل مرا و مرا |
زدام عشق به دست آمده شكار تويى |
|
|
چو جويبار است از اشك ديده من زآنك |
به قد بر شده چون سرو جويبار تويى |
|
|
مباد عمر من و روزگار من بىتو |
كه شادى و طرب و عمر و روزگار تويى |
|