عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٦ - لباس در نماز

و خوراكى غيرضرورى براى جسم كند، سعى مى‌كند، بپوشد و بخورد و فعاليت كند، اما براى خدا و براى تحصيل رضا و خشنودى حضرت دوست، در چنين حالتى حاضر نيست جز در راه او قدم بردارد و مى‌كوشد از آنچه كه خلاف خواسته محبوب اوست دورى كند.

خود را در تمام حالات مواظبت مى‌كند و هم چون واعظى دلسوز و ناصحى حكيم خود را نصيحت و موعظه كرده و براى ديگران هم از بهترين نمونه‌هاى عالى حسنات اخلاقى خواهد بود.

آرى، انديشه در وضع خويش با كمك‌گيرى از اوليا خدا، انسان را بيدار كرده و به علم حقيقى رسانده و به سعادت ابدى متصل مى‌كند.

لباس در نماز

مسئله لباس نمازگزار چه مرد چه زن از مسائل بسيار مهم اسلامى است؛ لباس نمازگزار از هر جهت بايد مباح و حلال و پاك و پاكيزه باشد.

لباس‌هايى كه پوشيدن آن در فرهنگ اسلام حرام شده، يعنى لباس زربفت و حرير و ابريشم خالص براى مردان و آنچه از حيوانات حرام گوشت ساخته مى‌شود و آنچه از راه غيرمشروع به دست مى‌آيد، براى مردان و زنان، نماز در آن باطل است.

انسان به هنگام نماز بايد به اين نكته توجه داشته باشد كه به محضر مقدس حضرت رب العزة مى‌رود و مى‌خواهد در پيشگاه با عظمت حضرت ذوالجلال بايستد و قصد دارد در برابر صاحب عالم و آدم قرار بگيرد، بايد از لباسى كه در خور شأن محضر آن جناب نيست پرهيز كرد و از پوشيدن لباسى كه او متنفر است دورى جست، به خصوص در مسئله لباس در همه جا و در برابر حضرت مولا به طريق‌