عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٦ - حد لباس زن در اسلام

يعنى مادر است، يعنى منبع تربيت بنى‌آدم است، يعنى مادر انبيا و امامان : و رحم پاك او جايگاه رشد حكيمان و عارفان و فيلسوفان و انديشمندان و مؤدبان به آداب الهى است و چه فرق عظيم و بزرگى است بين اين‌گونه زنان و آنان كه عروسك شهوات بى‌غيرتان و بى‌شرف‌هاى روزگارند!!

قرآن مجيد اجازه نمى‌دهد كه زنان، لباس و زينت خود را در معرض ديد نامحرمان بگذارند و آن‌گونه با مرد نامحرم حرف بزنند كه دل نامحرم را از حالت طبيعى خارج كنند و آن‌گونه راه بروند كه غريبه‌ها از داشتن زينت آنان آگاه شوند و عطر زده از منزل، خارج گشته تا جلب توجه مردان غريبه كنند!!

زن در اسلام موجودى الهى است و در خانه و اجتماع بايد رنگ خدايى او حفظ شود و از دستبرد نامحرمان و صاحبان شهوت و رذايل مصون بماند، در اين زمينه به آيات قرآن كريم و روايات پرارزش اسلامى مراجعه كنيد.

زن در اسلام موجودى اصيل و حقيقى است نه وجودى طفيلى و تبعى، از اين جهت داراى حقوق عالى است و مردان ملزم هستند كه حقوق مالى، فطرى، طبيعى، زناشويى، ارثى، اخلاقى و اسلامى زن را به احسن وجه رعايت كنند؛ نفقه، لباس، مسكن، اداى حق زناشويى واقعيت‌هايى هستند كه بر مرد واجب است نسبت به زن رعايت نمايند.

حد لباس زن در اسلام‌

زن، حق پوشيدن لباس زربفت، حرير، ابريشم و ... و زينت نمودن به انواع اشياى گرانبها را دارد، ولى بايد اين امور به طور حتم از راه مشروع به‌دست آمده باشد و روزى مزين به اين زينت‌ها شود كه در جامعه عده‌اى در مضيقه و سختى نباشند و به هيچ عنوان حق ندارد لباس و زينت و زيبايى خود را در معرض ديد