عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٧٦ - رعايت چهار اصل در سلوك

سالك آن است كه هر روز چيزى ياد بگيرد و يكى آن است كه هر روزى چيزى فراموش كند، در يك طريق وظيفه آن است كه هر روز چيزى از كاغذ سپيد سياه كند و در يك طريق آن است، ورد ايشان كه هر روز از دل سياه سپيد كنند.

و بعضى گفته‌اند: حرفت كحال بياموزيم و چشم‌هاى خود را به كحل جواهر و شياف روشنايى علاج كنيم تا نور چشم ما تيزبين و دوربين گردد، تا هرچه در عالم موجودات است ببيند و بعضى گفته‌اند كه صناعت صيقلى بياموزيم و آينه دل خود را به مصقل مجاهده و رياضت جلا دهيم تا دل ما شفاف و عكس‌پذير شود تا هرچه در عالم موجودات است، عكس آن در وى پيدا آيد، بعضى چشم دل را دوربين و تيزبين كردند تا نامه نانوشته را برخوانند و بعضى گوش دل را تيز شنو و دور شنو كردند تا سخن ناگفته را بشنوند.

رعايت چهار اصل در سلوك‌

در سلوك راه دوست، چهار چيز بايد رعايت شود:

١- تجريد به اندرون و بيرون.

٢- امتثال امر به اندرون و بيرون ٣- ترك اعتراض به اندرون و بيرون.

٤- ثبات به اندرون و بيرون.

سالك، اول بايد مجرد شود و از هرچه هست و هركه هست جز حضرت دوست و اين تعليمى است كه همه انبيا و اوليا داده‌اند، در حقيقت سالك بايد حقيقت «لا إله إلا الله» را در قلب خود تحقق دهد و بيابد كه رب و مالك و خالق و بارى‌ء و همه كاره عالم اوست.

چون مجرد شد فرمانبردار محض شود، يعنى در فرمان بردن از حضرت يار