عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٣ - جسم مركب روح

براى اداره امور بدن تنها نيافريده‌اند، اگر هدف از خلقت انسان فقط رسيدگى به جسم بود، انبياى الهى بر اين معنى خبر مى‌دادند، ديگر اين همه كتاب و حساب و قانون و مقررات و حلال و حرام لازم نبود.

انبيا و امامان : براى رشد و تعالى عقل و روح و آراسته نمودن انسان به صفات الهى و متخلق كردن بشر به اخلاق الهى آمدند و اگر در دستورهاى آن بزرگواران كه بر اساس وحى است دقت كنيد، چيزى جز اين نمى‌يابيد.

حتى در دستورهايى كه براى حيات جسمى داده‌اند سراسر و معنويت و صفا و روحانيت ديده مى‌شود و اصولا آراستگى ظاهر از نظر آنان مقدمه آراستگى باطن است و رسيدگى به جسم و زندگى مادى براى تقويت حيات روح و زندگى معنوى است.

جسم مركب روح‌

انسان در مدت بسيار كوتاهى كه در دنيا زيست دارد، بر او لازم است با بيدارى و بصيرت زندگى كرده و خود را و عقل و جان خود را براى اين چند روزه محدود تباه نكند؛ او بايد سعى داشته باشد كه آخرتش را با دنيا بسازد و آخرت ساختن با دنيا در گرو ايمان و عمل صالح است و ايمان و عمل جز از طريق دستورهاى الهى براى كسى ميسر نيست.

كسى را خبر داريد كه بعد از تولد نمرده باشد؟ آيا براى كسى در اين دنيا حق حيات ابد قرار داده شده؟ انبيا و امامان : كه در تمام امور سرچشمه‌هاى معنى و فضيلت بودند، گاهى از كوتاه‌ترين عمر برخوردار بودند.

عيسى در سى و سه سالگى عروج مى‌كند و يحيى در همين حدود سر مبارك در راه جانان نثار مى‌نمايد، حضرت زهرا ٣ در هيجده سالگى از دنيا رحلت مى‌كند