عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٦٩ - شهوت شكم يا تنور جهنم

گفت احمد هركه دو روزش يكى است‌

هست مغبون و گرفتار شكى است‌

بى يقينى مى‌زند در ابلهى‌

پر ز بادى هم چو انبان تهى‌

هر دمى پس مى‌رود از پيش صف‌

مى‌شود صافيش دردى هم چو كف‌

رنج او هر لحظه بدتر مى‌شود

هر دمى او زشت و ابتر مى‌شود

سوى دوزخ مى‌رود آن رد باب‌

بى عذاب بحر در بحر عذاب‌

پيش از آن كه كار تو آنجا رسد

هر دمى غفلت تو را واپس برد

رو به سوى اصل خود هم چون خليل‌

بگذر از استاره و چرخ نبيل‌

پاى همت بر خور و بر ماه نه‌

سر بر آن ايوان و آن درگاه نه‌

اين خودى را خرج كن اندر خدا

تا نمانى هم چو ابليسى جدا

آب جان را ريز اندر بحر جان‌

تا شوى درياى بى‌حد و كران‌