عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٥٧ - كمالات امام على
اقيانوس و وجبى از دو جهان! اينان به خاطر پاكى و صداقت در بساط حضرت حق راه داشته و مأذون در مجالست با حضرت اويند.
اين فقير شكسته بال و خسته احوال در مدح حضرت ساقى كوثر چنين سروده:
|
على تنها ولى كردگار است |
حريم كبريا را پردهدار است |
|
|
على بد مقصد و مقصود عالم |
هم او بد افتخار بزم آدم |
|
|
على باشد قسيم جنت و نار |
همان شير شجاعت روز پيكار |
|
|
على يعنى جميع ماسوى الله |
كه بر اسرار عالم هست آگاه |
|
|
على مردان حق را رهرو راه |
كه بد بزمش مناجات سر چاه |
|
|
على نور چراغ آفرينش |
على حق و على عقل است و بينش |
|
|
على مصدر براى هرچه مشتق |
همه در قيد او او مرد مطلق |
|
|
على صبح اميد دردمندان |
وجود او پناه مستمندان |
|
|
على قرآن ناطق بعد احمد |
بلافصل او وصى بعد محمد |
|
|
على روشنگر تاريخ عالم |
گهر بر تاج فرق اول آدم |
|
|
على عنوان قلب مؤمن پاك |
على نورى به خاك و روح افلاك |
|
|
على برج هدايت را بود ماه |
خدايش گفته در قرآن تويى راه |
|
|
على عدل و على علم و على داد |
جهان هرگز ندارد همچو او ياد |
|
|
على اصلى بود ثابت به قرآن |
ميان حق و باطل اوست فرقان |
|
|
على حق را زهر سو ساعد آمد |
نبى را در نبوت شاهد آمد |
|
|
على يعنى بهشت جاودانى |
فروغ پر بهاى زندگانى |
|
|
على بستان عالم را گل عشق |
جهان را حضرت او بلبل عشق |
|
|
على بنيان اسلام است و آيين |
به ميزان قيامت اوست شاهين |
|
|
على باشد نشان وجه داور |
همه پيغمبران را يار و ياور |
|