عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦ - ٥ - لباس جهنمى

اى باز پس فتاده‌تر از جمله جهان‌

هين راه پيش گير كه رفتند همرهان‌

از راه باز مانده‌اى بى‌نور و خاكسار

چون آتشى كه باز بماند زكاروان‌

امروزه راه راست نيارى شدن دلير

فردا ره صراط سپردن كجا توان‌

آخر چگونه طاقت درد سفر بود

آن را كه درد سر بودش بوى بوستان‌

پيرى برانده است جوانيت هم چو دود

رانده شود زشعله آتش بلى دخان‌

مانند شمع شعله شيب است بر سرت‌

زان زرد وتن ضعيفى چون موى وريسمان‌

چون از سرت سپيده برآمد سپيد شد

گلگونه مى ار سيهش كرد خان و مان‌

پيرى چو خاك بر سرم افشاند شد يقين‌

كان آتش جوانى من مرد بى‌گمان‌

آتش چو مرد يا به ستم يا به طبع خويش‌

بر فرق او زمانه كند خاك در زمان‌