عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠٥ - چشم پوشى از آنچه سود دنيايى و آخرتى ندارد

چشم پوشى از آنچه سود دنيايى و آخرتى ندارد

اين چشم پوشى بستگى به اين دارد كه انسان از قيمت و ارزش عمر آگاه شود و به نبوت صد و بيست و چهار هزار پيامبر و امامت دوازده امام و فقاهت فقيهان و حكمت حكيمان و علم عالمان و عرفان عارفان عالم گردد و بفهمد و بداند كه اين بزرگواران در صحنه حيات انسانى، زحمات طاقت فرسايى كه متحمل شدند، براى اين بود كه عمر انسان به باطل نگذرد و بدون سود و منفعت از دست نرود؛ در روايات بسيارى به مردم سفارش شده كه آنچه را براى شما سودى در جهت دنيا و آخرت ندارد ترك كنيد.

انسان تا زمانى كه اسير نفس اماره است، از افعال و اعمال بيهوده بر حذر نيست و از اين‌كه عمر و وقت پرارزش خود را در ساعات روز و ساعات شب به بطالت و سرگرمى هاى بيهوده بگذراند خوددارى نمى‌كند.

گذراندن عمر در كارهاى بيهوده و آنچه نفعى براى دنيا و آخرت انسان ندارد در آينده مورث حسرت و پشيمانى سخت است، حسرتى كه براى هيچ كس قابل جبران نيست!!

بيهوده گذرانى، انسان را به كسالت، تنبلى، خوش گذرانى و عافيت‌طلبى مبتلا مى‌كند و توبه و بازگشت از اين حالات، پس از اين‌كه مدتى بر انسان بگذرد كار بسيار مشكلى است.