عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦٩ - همسايه در اسلام

خدا او را مى‌آمرزد و به او توجه مى‌كند و مهم او را كفايت كرده و از بدى و شر او را نگهدارى مى‌كند[١].

همسايه در اسلام‌

اسلام براى همسايه منزل ارزش فوق العاده قائل شده و دوست‌دار آنان كه با هم همسايه هستند. مقررات اسلام را نسبت به همسايه رعايت كرده و باب عواطف و محبت را به روى خويش باز گذارده و غم خوار و دوست‌دار و معين يكديگر باشند.

در اين زمينه روايات مهمى نقل شده كه به بعضى از آن‌ها اشاره مى‌شود:

پيامبر عزيز اسلام ٦ فرمود:

كسى كه يك وجب از زمين به همسايه خيانت كند، خداوند آن يك وجب را تا هفتم مرحله زمين در قيامت به گردن او آويزد مگر اين‌كه توبه كند و از خيانتش دست بردارد.

و فرمود: هركس همسايه را بيازارد بوى بهشت بر او حرام مى‌شود و جايش در جهنم است و بد جايى است و هركس حق همسايه‌اش را ضايع كند از ما نيست؛ جبرئيل، مرتب سفارش همسايه را به من مى‌كرد تا جايى كه گمان بردم از او ارث مى‌برم‌[٢].

عن أبي بصير قال: سمعت أباعبدالله ٧ يقول: من كف أذاه عن جاره أقاله الله عز وجل عثرته يوم القيامة، ومن عف بطنه وفرجه كان فى الجنة ملكا محبورا

[١] -المحاسن: ٢/ ٣٥٠، باب ٩، حديث ٣٤؛ بحار الأنوار: ٧٣/ ١٧٠، باب ٣٤، حديث ١٧.

[٢] -الأمالى، شيخ صدوق: ٤٢٧، المجلس السادس والستون، حديث ١؛ بحار الأنوار: ٧١/ ١٥٠، باب ٩، حديث ٢.