عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٩٦ - ٣ - بهداشت آب

حفظ محيط حيات و رعايت بهداشت آن از اهم تكاليفى است كه اسلام عزيز بر عهده مردم مؤمن گذاشته است.

٣- بهداشت آب‌

آب، نعمت با عظمتى است كه ارزان و مفت در اختيار موجودات زنده قرار گرفته و رعايت پاكى و پاكيزگى آن بر تمام مردم واجب و لازم است.

آب خوراكى بايد شفاف، خنك، بى‌بو، بى‌طعم و هشت تا پانزده درجه حرارت داشته باشد و اكسيژن در آن محلول باشد، پس آب جوشيده وقتى قابل شرب است كه مثل دوغ آن را تكان دهند.

آب هايى كه در كنار آن شاهى آبى مى‌رويد، يا ماهى قزل آلا در آن وجود دارد براى شرب داراى كمال صلاحيت است.

آب چشمه‌ها و رودخانه‌ها و آبى كه در آن ماهى و حلزون يافت شود بسيار نيكو است.

آب دريا و رودخانه‌هايى كه كمتر از يك متر عمق و هشت متر عرض باشد براى آشاميدن خوب نيست.

آب سرد اگر كم كم آشاميده شود اعمال هضم را تحريك نموده، حرارت بدن را تنزل مى‌دهد، اما اگر استعمال آب سرد متمادى و به افراط صورت گيرد، موجب اسهال و عوارض معدى مى‌شود.

آب هاى معدنى به علت زيادى املاح چندان قابل شرب نيست، اما استحمام آن‌ها و شرب موقت آن براى بعضى از امراض خوب است.

آلوده كردن آب آشاميدنى مردم، گناهى بس بزرگ و در پيشگاه حضرت حق مسؤوليت بسيار سنگينى دارد، سعى كنيد از آلوده كردن آب آشاميدنى مردم بپرهيزيد.