عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٥ - حرمت اشتغال به عيوب ديگران
عليه منى إذا ما أ نظرونى، ولرفضونى وقطعونى[١] ...
اى آنكه مرا با تمام عيوبم از پدران و مادران پوشاندى! از اينكه مرا با تندى از پيش خود برانند و از چشم خويشاوندان و برادرانم دور نگاه داشتى از اينكه به من عيبگيرى كنند و از حكومتها پنهانم داشتى از اينكه مرا مجازات نمايند.
اى مولايم! چنانچه اينان بر آنچه تو از من مىدانى آگاه مىشدند، در اين صورت مهلتم نمىدادند و همانا به دورم مىانداختند و از من قطع رابطه مىكردند.
در جمله ديگر عرضه مىدارد:
اللهم يا من ملك فقدر، وقدر فقهر، وعصى فستر، واستغفر فغفر[٢] ...
اى پروردگار جهانيان! اى آنكه مالك شد و توانست و توانست و چيره گشت و از حضرت او نافرمانى شد، پس پرده كشيد و از او طلب آمرزش شد، پس آمرزيد.
محبوب عارفان، حضرت زين العابدين ٧ در مناجات سحر ماه رمضان در دعاى معروف ابوحمزه ثمالى در پيشگاه مقدس حضرت ربوبى در زمينه پردهپوشى حق نسبت به گناه عرضه مىدارد:
... والذليل الذى أعززته، والسقيم الذى شفيته، والسائل الذى أعطيته، والمذنب الذى سترته، والخاطئ الذى أقلته[٣].
منم آن ذليلى كه او را عزيز كردى و آن دردمندى كه درمانش نمودى و آن سائلى
[١] -بحار الأنوار: ٩٥/ ٢٢٢.
[٢] -بحار الأنوار: ٩٥/ ٢٢٢.
[٣] -بحار الأنوار: ٩٥/ ٨٧.