عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٨ - خروج از منزل بى اميد به بازگشت

لازمه سفر غير قابل برگشت است از وصيت و تحصيل برائت ذمه از حقوق الله و حقوق الناس به جا آورد، چون در هر نفسى احتمال موت مى‌رود و انسانى كه در تمام امور زندگى خود نسبت به حق و خلق پاك و پاكيزه است، اگر پس از بيرون رفتن از منزل به كام مرگ افتد براى او پشيمانى و حسرت و اندوه و غبن نخواهد بود.

ملكيت خانه ملكيت اعتبارى است، اولا به خاطر به دست آوردن ملك اعتبارى خود را آلوده به حرام مكن، ثانيا به ملكى كه قبل از تو صدها نفر در آن زندگى كردند و مردند و عن قريب از دست تو هم خواهد رفت دل مبند!!

خانه را نعمتى از نعم حق و وسيله‌اى از وسايل الهى بدان كه براى عبادت و راحت در اختيار تو گذاشته‌اند و اين وسيله مانند همه وسايل از دست رفتنى است.

در حد لازم و ضرورت، عمر و مال را خرج خانه كن، از اسراف در اين زمينه بپرهيز كه در دادگاه الهى جواب از خطا و عصيان كار مشكل بلكه محال است.

خوشا به حال مردمى كه خانه و كوچه و بازار و خيابان و در هر كجا هستند، براى آنان مسجد و محل ذكر و مركز عبادت است و خلاصه از هر قطعه و نقطه زمين به عنوان مركز كار براى دنيا و آخرت استفاده مى‌كنند و در هر كجا كه قرار مى‌گيرند ياد خدا نموده و آن را وسيله‌اى براى رسيدن به محبوب واقعى قرار مى‌دهند.

و چه بدبخت و تيره روز آن مردمى كه در خانه و كوچه و خيابان و مغازه و در هر نقطه از زمين كه هستند، آن را محل فساد و افساد و معصيت و عصيان و گناه و خطا قرار مى‌دهند، اينان تا زمانى كه از قطعات زمين، اين‌چنين خائنانه استفاده مى‌كنند، منفور و مبغوض حقند و جز ضرر و زيان و خسارت مادى و معنوى چيزى نصيب آنان نمى‌گردد!!