عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٢ - آداب خروج از منزل
براى هر چيز حقيقتى است و حقيقت انسان عقل است و حقيقت عقل صبر و پايدارى و استقامت است.
كسى كه در حرام خدا صبر پيشه كند، دلش به انوار معرفت روشن گشته و جانش ظرف تجلى صفات خواهد شد و كششى در قلب او نسبت به حضرت يار پيدا خواهد شد كه از طرفى نسبت به تمام امور به آرامش خواهد رسيد و از طرفى نسبت به محبوب تا رسيدن به مقام وصل واله و حيران و بىقرار خواهد گشت.
اين دل شكسته خطاب به محبوب واقعى چنين سرودهام:
|
اى نور دل و فروغ جانم |
رويت بنما كه جان فشانم |
|
|
در آتش هجرت اى دل آرام |
سوزد همه مغز استخوانم |
|
|
بردى دل من به يك اشارت |
رحمى بنما كه در فغانم |
|
|
تا روى تو بينم اى مه حسن |
بنشسته به خاك آستانم |
|
|
درمان نشود اگر غم هجر |
برگو كه چگونه زنده مانم |
|
|
باز آى و به من عنايتى كن |
تا دل زغم تو وارهانم |
|
|
احوال مرا چگونه خواهى |
آنسان كه تو خواهم من آنم |
|
|
با قوت عشق گير دستم |
مسكينم و زار و ناتوانم |
|