عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨٧ - انديشه پيش از عمل

زندگى و حيات و دنيايى كه عامل رشد و كمال و بالا رفتن شخصيت انسان نباشد و آدمى در گرفتار بودن به آن دنيا از ياد حق و ذكر دوست غافل بماند پشيزى ارزش ندارد.

سلمة الاحمر مى‌گويد: بر هارون الرشيد وارد شدم، او را در كنار كاخ ها و قصرها ديدم، اين شعر را خواندم:

خانه هايت در دنيا وسيع است، اى كاش بعد از مرگت نيز خانه قبرت وسيع باشد.

هارون گريه كرد و گفت: اى سلمه! به نحو مختصر مرا موعظه كن. گفتم: اى هارون! اگر در بيابانى خشك و بى آب و علف قرار بگيرى و تشنگى تو را تا سرحد مرگ ببرد، با چه قيمتى حاضرى آب بخرى آن هم به اندازه يك شربت؟ گفت: با نصف آنچه در اختيار دارم!

گفتم: اگر آب را به اين قيمت خريدى و خوردى، ولى از تو دفع نشد و دچار مرض حبس البول شدى، چه قيمت حاضرى بپردازى كه از اين رنج راحت شوى؟

گفت: نصف ديگر ثروتم را، گفتم: خدا لعنت كند دنيايى را كه به شربت آب و بولى از دست مى‌رود!!

بياييد آنچه در دست داريم همه را در راه خشنودى حضرت حق قرار دهيم، بياييد براى خدا باشيم و براى خدا بميريم، بياييد براى خدا به خانه خود برويم و براى خدا از خانه خارج شويم و كارى كنيم كه از ما نسبت به حضرت حق جز طاعت و نسبت به خلق خدا جز خدمت كارى صادر نشود، بياييد به حضرت حق عرض كنيم: