عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٠٤ - ٢ - تخليه دل از موانع وصال

و روحش حال ديگرى پيدا كرده و از چيزى جز اتصال به حضرت دوست و مناجات با او لذت نمى‌برد و در اين زمان است كه جز او نخواهد و جز او نگويد و براى غير او كارى نكند و به هر كارى دست بزند به عشق او دست بزند.

براى يافتن فقر و مسكنت خويش، به دعاى با عظمت عرفه امام حسين ٧ و دعاى ابوحمزه ثمالى در ارتباط با سحر ماه رمضان و دعاى كميل مراجعه كنيد كه در اين سه دعا عاشقان حق و شيفتگان حقيقت، وضع انسان را آن طورى كه هست بيان كرده‌اند.

٢- تخليه دل از موانع وصال‌

خالى كردن دل از آنچه كه مانع بين انسان و خداست، به تحصيل ايمان به خدا و روز قيامت از طريق آيات و روايات و معارف الهيه ميسر است كه چون قلب به تحصيل اين دو حقيقت از طريق نبوت و امامت موفق شود، تمام حجاب ها از قبيل: كفر، شرك، نفاق، كينه بى‌جا، بغض و عداوت بى‌مورد، حسد، بخل، غرور و ساير اوصاف رذيله از دل برداشته شود و بين انسان و مقام قرب حضرت دوست بدون مانع مى‌گردد؛ در اين زمان است كه دل مهبط انوار و منبع معرفت و سراى عشق معشوق حقيقى خواهد گشت.

اگر به دل برسيد به همه چيز رسيده‌ايد و اگر دل را رها كنيد به جايى نرسيده و اين صفحه پاك الهى و ميدان آماده براى فيوضات ربانى را محل بدترين صفات و رذايل كرده و با دست خود وسيله فنا و هلاكت خويش را فراهم كرده‌ايد!

راه رسيدن به مقام قرب از طريق دل مى‌گذرد و بدون توجه به قلب راهى براى رسيدن به كمالات نيست.

قرآن مجيد و روايات روى مسأله قلب نسبت به ديگر اعضا توجه ويژه‌اى دارند