عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٠٣ - ١ - احساس نياز به درگاه بى نياز

و براى بيشتر شناختن فقر خود و مالك غنى خويش دنبال معارف الهيه رفته و با تمام وجود به توفيق حضرت دوست به آنچه بايد برسد، مى‌رسد و آن حجاب و پرده كه بايد از خانه قلبش كنار رود، كنار مى‌رود، آن زمان است كه تمام لحظاتش متوجه حضرت يار شده و با تمام هستى و وجودش به پيشگاه مقدس او عرضه مى‌دارد:

چون وارد درياى معرفت شود، با تمام وجود خود گوش گشته و صداى دلرباى يار را در قرآن مجيد و فرقان حكيم مى‌شنود كه حضرت دوست به تمام انسان ها خطاب مى‌فرمايد:

[يا أيها الناس أنتم الفقراء إلى الله و الله هو الغني الحميد][٢].

اى مردم! شماييد نيازمندان به خدا، و فقط خدا بى‌نياز و ستوده است.

اين زمان است كه براى جبران فقر و شكستگى و ضعف و مسكنت و ذلت و حقارت و ندارى و پستى به دامن حضرت جانان مى‌آويزد و آن دامن پر مهر و مرحمت و پر لطف و عنايت را رها نمى‌كند، تا مولاى مهربان و آقاى بزرگوارش نداى او را به غناى خود جبران نمايد.

اين زمان است كه دگرگونى عجيبى در او پديد مى‌آيد و دل و قلب و جان‌

[١] -عطار نيشابورى.

[٢] -فاطر( ٣٥): ١٥.