عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٢ - نگاه به ديد عبرت

[واقصد في مشيك‌[١] وراقب الله في كل خطوة كأنك على الصراط جائز وولا تكن لفاتا وأفش السلام لأهله مبتدئا ومجيبا]

در راه رفتن ميانه‌روى را رعايت كن، نه تند برو نه كند قدم بردار و در هر قدمى و گامى كه بر مى‌دارى متوجه مراقبت و حكم خدا باش، فكر كن كه به قدم ديگر نمى‌رسى، خداى نخواسته اگر در قدم معصيت باشى و به قدم بعد براى توبه نرسى، چه مى‌كنى؟

در حركت نسبت به امور الهى محتاط باش، مانند كسى كه از پل صراط مى‌گذرد، چنان‌كه او آنا فآنا گويا در شرف افتادن است و به جناب احديت در كمال جزع و استغاثه، تو نيز آن چنان باش، در هيچ حال از ياد حضرت حق غفلت مكن كه مبادا اجل برسد و تو از او غافل باشى.

در مسير راه به هريك از برادران مسلمان كه بر مى‌خورى سلام كن و اگر سلام كنند جواب بده كه پاسخ سلام واجب و ابتدا كردن آن مستحب است.

در اسلام از جمله عمل‌هاى مستحب كه ثوابش از واجب بيشتر است، سلام است و مقصود شارع در هر صورت افشاى سلام مى‌باشد كه در حديث آمده:

عن ابى جعفر ٧: ثلاث درجات: إفشاء السلام وإطعام الطعام والصلاة بالليل‌

[١] -اين جمله در نسخه عبدالرزاق لاهيجى نمى‌باشد.