عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٣ - نگاه به ديد عبرت
والناس نيام[١].
امام باقر ٧ مىفرمايد: از جمله خصائص مؤمن سه مقام است: افشاء سلام است خواه به بزرگ يا كوچك، عبد يا آزاد و خوراندن به مردم و نماز خواندن در دل شب آن گاه كه همه درخوابند.
راستى كدام لذت از اين برنامه بالاتر است، به وقتى كه تمام مردم در رختخواب عافيت درخوابند و عبد در پيشگاه حضرت مولا سر ذلت به خاك عبوديت گذاشته و به ياد گناهانش در حال اشك ريختن و مناجات است كه:
|
سر نهاديم به سوداى كسى كاين سر از اوست |
نه همين سر كه تن و جان و جهان يكسر از اوست |
|
|
گر گل افشاند و گر سنگ زند چه توان كرد |
مجلس و ساقى و مينا و مى و ساغر از اوست |
|
|
گر به توفان شكند يا كه به ساحل فكند |
ناخدايى است كه هم كشتى و هم صرصر از اوست |
|
|
من به دل دارم و شاهد به رخ و شمع به سر |
آنچه پروانه دلسوخته را در پر از اوست |
|
|
هوسى خام بود شادى دل جز به غمش |
خنك آن سوخته كش سود و غمى بر سر از اوست |
|
|
چه نويسم كه سزاوار سپاسش باشد |
معنى و لفظ و مداد و قلم و دفتر از اوست[٢] |
|
در هر صورت در سلامكردن نسبت به كسى تكبر و بخل مكن كه در حديث آمده:
بخيلترين مردم كسى است كه در سلام به مردم بخل داشته باشد[٣].
[١] -وسائل الشيعة: ٧/ ٢٧، باب ٢، حديث ٨٦١٦.
[٢] -بحار الأنوار: ٧١/ ٣٨٢، باب ٢٣، حديث ٩١.
[٣] -نشاط اصفهانى.