عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤١ - بيان اسرارى ديگر

[فأينما تولوا فثم وجه الله‌][١].

پس به هر كجا رو كنيد آنجا روى خداست.

و غير ذات محيط او را نشناسد، ذاتى كه قرآن مى‌فرمايد:

[ألا إنه بكل شي‌ء محيط][٢].

آگاه باش! كه يقينا او به همه چيز [با قدرت و دانش بى‌نهايتش‌] احاطه دارد.

از چنين توحيدى است كه قرآن از زبان ابراهيم ٧ خبر مى‌دهد:

[إني وجهت وجهي للذي فطر السماوات و الأرض حنيفا و ما أنا من المشركين‌][٣].

من به دور از انحراف و با قلبى حق‌گرا همه وجودم را به سوى كسى كه آسمان‌ها و زمين را آفريد، متوجه كردم و از مشركان نيستم.

و غسل و شستن دو دست عبارت است از بى‌التفاتى نسبت به متاع دنيا و آخرت؛ متاع دنيا مانند مال و جاه و اهل و ولد و متاع آخرت مثل علم و زهد و طاعت، البته آن التفاتى كه عبد را از مولا دور كند.

زيرا التفات به طاعت و خود را به خاطر آن مستحق تعظيم شمردن نزد اهل الله معصيت است كه در روايات آمده، گناهى كه تو را ناراحت كند ازعبادتى كه عجب‌آور باشد بهتر است و تو اگر پس از گناه داراى توبه شوى، داراى بهترين عمل شدى و دنيا بر اهل آخرت حرام و آخرت بر اهل دنيا حرام و هر دو بر اهل الله حرام است‌[٤].

[١] -بقره( ٢): ١١٥.

[٢] -فصلت( ٤١): ٥٤.

[٣] -انعام( ٦): ٧٩.

[٤] -عوالى اللآلى: ٤/ ١١٩، الجملة الثانية فى الاحاديث المتعلقة، حديث ١٩٠.