عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٧ - شب زنده دارى ائمه اطهار

ابن بابويه به سند معتبر از امام مجتبى ٧ روايت مى‌كند كه حضرت فرمود:

در شب جمعه مادرم فاطمه ٣ در محراب خود ايستاده و مشغول بندگى حق تعالى گرديد و پيوسته در ركوع و سجود و قيام و دعا بود تا صبح طالع شد[١].

ابن‌عبد ربه-/ كه از علماى بزرگ اهل سنت است-/ در كتاب «عقد الفريد» روايت كرده كه:

خدمت حضرت على بن الحسين عرض شد: چرا اولاد پدر شما كم است؟

فرمود: تعجب است كه چگونه مثل من اولادى از براى او باشد؟ چه آن كه پدرم در هر شبانه روز هزار ركعت نماز مى‌گذارد، پس چه زمان فرصت رفتن پهلوى زن داشت‌[٢]؟

امام چهارم ٧ عابدترين مردم اهل روزگار بود و كسى از مردم عالم طاقت عبادت او را نداشت!!

آن حضرت در شبانه روز هزار ركعت نماز مى‌خواند و به وقت نماز بر بدنش لرزه مى‌افتاد و رنگش زرد مى‌شد و چون به نماز مى‌ايستاد، مانند ساق درخت بى‌حركت بود و چون به [مالك يوم الدين‌] مى‌رسيد چندان آن را تكرار مى‌كرد كه نزديك بود قالب تهى كند و وقتى كه به سجده مى‌رفت، سر بر نمى‌داشت تا عرق از جبين مباركش جارى شود و شب‌ها را به عبادت به روز مى‌آورد.

از حضرت صادق ٧ روايت شده كه پدرم امام باقر ٧ فرمود:

روزى كه بر پدرم على بن الحسين ٧ وارد شدم، ديدم كه عبادت در آن حضرت بسيار تأثير كرده و رنگ مباركش از بيدارى زرد گرديده و ديده‌اش از بسيارى گريه مجروح گشته و پيشانى نورانيش از كثرت سجود پينه كرده و قدم شريفش از

[١] -علل الشرايع: ١/ ١٨٢، باب ١٤٥، حديث ١.

[٢] -وسائل الشيعة: ٤/ ١٠٠، باب ٣٠، حديث ٤٦٢٠.