عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٣٧ - ارزش گريه در روايات

شود و به صورت گريه كن درآيد كه قلب سخت و قاسى، از خدا دور است ...[١].

پيامبر ٦ فرمود:

علامت بدبختى، خشكى چشم، سنگ دلى، شدت حرص در طلب رزق و اصرار بر گناه است‌[٢].

در روايات آمده:

چيزى از عمل خير برابر با گريه از خوف خدا نيست‌[٣].

و نيز در حديث آمده:

چشمى كه از خوف خدا گريست، در قيامت گريان نيست و قطره‌اى از اشك چشم براى خدا، دريايى از آتش را خاموش مى‌كند و اگر گريه كننده‌اى در امتى بگريد به همه رحم خواهد شد و خوشا به حال بنده‌اى كه خداوند او را در گريه ببيند و گريه كنندگان در قيامت در رفيق اعلا هستند و نزديك ترين مرحله عبد به رب گريه در سجده است‌[٤].

آرى، گريه در سجده چه گريه پرارزش و با قيمتى است و راستى كارى هم چون او در ميان برنامه‌هاى عبادتى نمى‌توان يافت.

انسان توفيق پيدا كند در كنج خلوتى به وقت سحر با توجه به عظمت دوست و حقارت خود و با توجه به پرونده سياه و پر از وزر و وبال، عصيان و خطايى كه نسبت به حضرت يار داشته، سر به سجده گذارد و با توجه كامل و دل شكسته‌

[١] -الأمالى، شيخ طوسى: ٥٢٩، حديث ١١٦٢؛ بحار الأنوار: ٧٤/ ٨٠، باب ٤، حديث ٣.

[٢] -الكافى: ٢/ ٢٩٠، باب فى اصول الكفر، حديث ٦.

[٣] -سفينة البحار: ١/ ٣٥٣، باب الباء بعده الكاف.

[٤] -سفينة البحار: ١/ ٣٥٣، باب الباء بعده الكاف.