عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢٥ - اهميت مسواك در روايات

بين برود.

رسول عزيز اسلام ٦ مسئله مسواك را در اين روايات با ذكر نام مبارك جبرئيل يك امر الهى و متكى به وحى دانسته و روشن مى‌كند كه مسئله مسواك دندان و بهداشت دهان يك امر الهى است و البته پيروى از اين امر موجب خشنودى صاحب امر است، به همين خاطر در ابتداى روايت امام صادق ٧ از كلام رهبر اسلام آورده: مسواك، باعث جلب خشنودى خداست.

قال رسول الله ٦: فى السواك ثمانية خصال: يطيب الفم، ويشد اللثة، ويجلو البصر، ويذهب بالبلغم، ويفرح الملائكة، ويرضى الرب، ويزيد الحسنات، ويصح المعدة[١]؛

پيامبر اسلام ٦ فرمود: در مسواك هشت خصلت است:

دهان را پاكيزه مى‌كند، لثه را محكم مى‌نمايد، به چشمان جلا و روشنايى مى‌دهد، بلغم را از بين مى‌برد و فرشتگان را شاد و خداوند را خشنود مى‌سازد، به حسنات مى‌افزايد و بهداشت معده است.

اما كلمه «طيب» از نظر مفهوم وسيع‌تر از لغت طاهر است، در حقيقت پيامبر ٦ مى‌خواهند بفرمايند:

مسواك نفعش شامل پاكى دندان، قسمت‌هاى جوار دندان، پاكيزگى دهان و زيبايى ميناى دندان و زيبايى چهره انسان است.

استحكام لثه با مسواك زدن به علت برطرف شدن آلودگى‌هايى است كه در شيار بين دندان ها و لثه‌ها وجود دارد و همين آلودگى هاست كه با مسواك برطرف مى‌شود و لبه لثه را كه مرتب در آلودگى‌ها غرق بوده از بين برده و لثه محكم و نو مى‌روياند.

[١] -مشابه اين حديث در الكافى: ٦/ ٤٩٥؛ وسائل الشيعة: ٢/ ٧ آمده است.