الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٣٥٢ - (باب - ١٤)(آنچه در مورد علامات قبل از قيام قائم

معارف دين ناشناخته مى‌ماند، و هلالها معظّم مى‌گردد و زنان به زنان بسنده مى‌كنند و مردان به مردان». (مترجم گويد مقصود از

«تعظّم الأهلّة»

را ندانستم و به ظاهرش ترجمه نموده و پاره‌اى أهلّه را جمع هلال به معنى غلام زيبارو گرفته‌اند و العلم عند اللَّه).

مردى از امير المؤمنين ٧ نقل مى‌كند كه: هنگامى كه آن حضرت اين حديث را بيان مى‌كرد مردى برخاسته گفت: يا امير المؤمنين در چنان دورانى ما چه كنيم؟ آن حضرت فرمود: بگريزيد، بگريزيد كه پيوسته عدل خداوندى بر اين امّت سايه گسترده است مادام كه علماى دينى به سوى فرمانروايان نگروند و مادام كه همچنان نيكوكاران، زشتكاران را باز مى‌دارند، پس اگر چنين نكنند و آن گاه از زشتكاران اظهار تنفّر كنند (يا استغفار) و گويند:

لا اله الّا اللَّه‌

(يعنى اگر نهى از منكر و امر به معروف را رها كنند و از فاسقان تنفّر جويند و يا استغفار كنند و

لا إله إلّا اللَّه‌

گويند) خداوند در عرش خويش فرمايد: دروغ مى‌گوييد و آن كلمه را از سر راستى و اخلاص نمى‌گوئيد».