الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٣٠٩ - (باب - ١٣)(آنچه در مورد صفات آن حضرت و رفتار و كردار او روايت شده و آنچه از قرآن در باره او نازل شده است)

ننمود تا آنكه دين او را برايش كامل ساخت و قران را بر او فرستاد كه تفصيل هر چيزى در آن است، حلال و حرام و حدود و احكام و همه آنچه را مردم بدان نيازمند هستند به نحو كامل روشن فرمود، پس خداى عزّ و جلّ فرمود: «ما در قرآن چيزى را فروگزار نكرديم»[١] و فرو فرستاديم [بر او] در حجّة الوداع كه همان پايان عمر او بود كه: «امروز دين شما را برايتان كامل ساختم و نعمتم را بر شما تمام كردم و راضى شدم كه اسلام دين شما باشد»[٢] و امر امامت جزء تماميّت دين است و پيامبر ٦ از دنيا نرفت تا اينكه براى امّتش دانستيهاى دين را بيان فرمود و راهشان را روشن ساخت و آنان را بر گفته حقّ به جاى گذاشته و علىّ ٧ را نشانه راهنما و امام بر ايشان گماشت و هيچ چيزى كه امّت بدان نيازمند باشد فرو نگذاشت مگر اينكه آن را روشن ساخت، پس هر كه گمان كند كه خداوند دين خود را كامل نفرموده است پس او كتاب خدا را ردّ كرده و او كافر [به آن‌] است.

آيا قدر امامت و جايگاه آن نسبت به امّت را مى‌شناسند تا [اختيار ايشان‌] در آن جايز باشد همانا امامت از نظر قدر بالاتر و شأنش بزرگتر و از جهت مكان بلندتر و جانبش منيع‌تر و از حيث غوطه‌ورى (عمق) دورتر (ژرفتر) از آن است كه مردم با

[١] الانعام: ٣٨.

[٢] المائدة: ٣.