الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٧١ - (فصل)

خواهد شد و سرانجام كار او زيانكارى است.

همانا امامى كه مقام او نزد خداى عزّ و جلّ چنان است- كه به وسيله او انتقام خود و دين و اوليائش را باز مى‌ستاند و وعده‌اى كه به رسول خويش داده از چيرگى دينش بر همه دينها هر چند مشركان آن را ناخوشايند بدارند تا در سراسر روى زمين جز دين خالص او نباشد و اين همه به دست او و به وسيله او تحقّق يابد- چنين امامى شايسته است كه مردم بى‌دانش و نادان جايگاه و منزلتش را ادّعا نكنند و هيچ كس از مردم با ادّعاى اين منزلت براى ديگرى غير از او خود را به گمراهى نيفكند و فريب ندهد و با اقتداء به غير او خود را به ورطه نيستى نيفكند كه در آن صورت خود را به وادى هلاكت افكنده و خويشتن را به سوى آتش شعله‌ور كشيده است، ما از آن به خدا پناه مى‌بريم و از او مى‌خواهيم به رحمت خود ما را از عذاب آن رهائى بخشد.

٤٥- ابراهيم بن عمر يمانىّ از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود:

«قائم در حالى قيام مى‌كند كه بيعت هيچ كس برگردن او نيست (تابعيت كسى يا دولتى ندارد).