الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٢٥ - (فصل)

(بر خود) نديدى، پس هر كه را دوست مى‌دارى همچنان دوست بدار و هر كه را دشمن مى‌دارى همچنان دشمن بدار، و ولايت هر كه را دارى ولايت همو را داشته باش و شبانه روز منتظر فرج و گشايش باش».

محمّد بن يعقوب كلينى نيز از طريق ديگرى از منصور و او از كس ديگرى كه نام مى‌برد از امام صادق ٧ همانند اين حديث را روايت كرده است.

٤- عبد اللَّه بن سنان گويد: «من با پدرم بر امام صادق ٧ وارد شديم، پس آن حضرت فرمود: چگونه به سر خواهيد برد اگر در جايى قرار بگيريد كه در آن امامى راهنما و نشانه‌اى چشمگير نبينيد، پس هيچ كس از آن سرگردانى رهائى نمى‌يابد مگر آن كس كه به دعائى همچون دعاى غريق دست نيايش بردارد. پدرم گفت: به خدا قسم اين بلا است فدايت شوم در چنين وضعى چه كنيم؟ فرمود: هر گاه چنين شود- البتّه تو آن زمان را هرگز در نمى‌يابى- پس بدان چه در ميان داريد بياويزيد (جدا نشويد) تا وضع بر شما روشن شود».