الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢١٥ - (باب - ١٠)(رواياتى در غيبت امام منتظر، خليفه دوازدهم

و نيز به اين گفته او كه: «بدون شك مدّتى از روزگار شما غيبت خواهد نمود و حتما او گمنام و پنهان خواهد شد تا آنكه گفته شود: او مرده است؟ هلاك شده؟ در كدام سرزمين راه مى‌پيمايد؟ و بى‌ترديد ديدگان مؤمنان بر او خواهد گريست و همچون واژگون شدن كشتى در امواج دريا حتما زير و رو خواهند شد» منظور آن حضرت ٧ از اين سخنان همان مشكلاتى است كه براى شيعه در امواج فتنه‌هاى گمراه‌كننده هولناك رخ مى‌دهد و نيز آنچه از مذاهب باطل و متحيّر و سرگردان كه از شيعه جدا و گروه گروه مى‌شود و آن پرچمها كه برافراشته مى‌شود و اشتباه‌انگيز است يعنى متعلّق به مدّعيان امامت از تبار أبى طالب و آن كسانى است كه از بين ايشان بخاطر رياست‌طلبى در هر زمان خروج مى‌كنند، پس آن حضرت نمى‌فرمايد اشتباه‌انگيز، مگر براى خاطر كسانى كه از اين خاندان (ابي طالب) هستند، از آنان كه چيزى از امامت را ادّعا مى‌كند كه داراى آن نيست (مدّعى امامت است بدون اينكه امام باشد) و براى او مقرّر نشده و بواسطه همين نسبش امر او بر مردم مشتبه مى‌گردد، و سست مذهبان از شيعه و ديگران گمان مى‌برند كه آنان بر حقّ‌اند نظر به اينكه از خاندان حقّ و راستى و درستى‌اند، در حالى كه چنين نيست زيرا خداى عزّ و جلّ اين امر را- كه بر سرش كسانى از آنها كه اهلش نبودند تلف شدند كه همه از اهل بيت بودند و به نافرمانى خدا اين امر را طلب كردند، هم خود هلاك شدند و هم پيروان آنها تلف شدند به گمان اينكه اينان اهليّت‌