الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٤٥٨ - (باب - ٢٤)(در ذكر اسماعيل بن أبى عبد الله

آنان گواه باش سپس او را به جانب قبرش برداشتند، هنگامى كه در لحدش گذاشته شد آن حضرت فرمود: اى مفضّل صورتش را باز كن، و به جمعيّت فرمود: او زنده است يا مرده؟ ما عرض كرديم: مرده است، فرمود: خدايا گواه باش و شما نيز شاهد باشيد كه به زودى باطل انديشان دچار شكّ و ترديد خواهند شد آنان مى‌خواهند نور خدا را با دهانهاى خويش خاموش كنند- و به موسى ٧ اشاره فرمود «و خداوند نور خود را كامل خواهد ساخت هر چند مشركان را خوش نيايد»، سپس ما بر او خاك ريختيم، و بعد آن حضرت همان سخن را بر ما تكرار نموده فرمود: آن مرده حنوطشده كفن گشته كه در اين لحد مدفون است چه كسى است؟ عرض كرديم: اسماعيل، فرمود: خدايا گواه باش، سپس دست موسى ٧ را گرفت و فرمود: او حقّ است و حقّ از اوست تا آنكه خداوند زمين و هر كه را كه بر روى زمين است وارث گردد».

و من اين حديث را نزد يكى از برادرانم يافتم، و ياد آورد شد كه آن را از ابى المرجىّ بن محمّد الغمر التغلبى نسخه بردارى كرده و گفت كه آن را شخصى كه به ابى سهل معروف است از ابى الفرج ورّاق بندار قمّى از بندار از محمّد بن صدقه و محمّد بن عمرو از زراره براى او روايت كرده است.

و ابو المرجىّ يادآور شد كه اين حديث را به يكى از برادرانش نشان داده و او گفته: