الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٤٢٣ - (باب - ١٨)(آنچه در باره سفيانى رسيده و اينكه امر او از حتميات است و نيز اينكه او پيش از قيام قائم

گونه‌اش خالى است، مبدأ او از سوى مشرق است و چون چنان شود سفيانى خروج كند و به اندازه دوران باردارى يك زن كه نه ماه است حكومت خواهد كرد، در شام خروج مى‌كند و مردم شام او را گردن مى‌نهند جز چند طايفه از آنان كه بر حقّ پايدارند، خداوند آنان را از خروج به همراهى او نگه مى‌دارد و با سپاهى بسيار (پر تاخت و تاز) به مدينه مى‌آيند تا آنگاه كه به دشت مدينه مى‌رسد خداوند او را به زمين فرو مى‌برد و اين همان فرمايش خداى عزّ و جلّ است در كتاب خود كه‌ وَ لَوْ تَرى‌ إِذْ فَزِعُوا فَلا فَوْتَ‌- الآية: (اگر ببينى- آنان را در حال مرگى سخت پر عذاب- آن هنگامى كه هراسانند پس هيچ عذابي از آنان فوت نشود و از مكانى نزديك- زير قدمهايشان- گرفتار مى‌شوند).[١] ١٥- هشام بن سالم از امام صادق ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود: «يمانى و سفيانى همچون دو اسب مسابقه‌اند».

١٦- مغيرة بن سعيد از امام باقر ٧ روايت كرده كه آن حضرت فرمود:

[امير المؤمنين ٧ فرمود:] «هنگامى كه دو نيزه در شام برخورد كنند (ردّ و بدل شوند)

[١] السبأ: ٥١.