الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٤٠٨ - (باب - ١٦)(آنچه در باره جلوگيرى و بازداشتن از تعيين وقت ظهور و نام بردن صاحب الأمر

شدم- و نزديكترين مردم به او بودم- و گفتم: فدايت شوم مگر پيش از پرچمهاى شما پرچمهاى ديگرى خواهد بود؟ گفت: آرى به خدا قسم، بني مرداس را حكومت آماده‌اى خواهد بود كه در دوران حكومت و قدرتشان خيرى نخواهد ديد، حكومت ايشان پر مشقّت بوده و آسايشى در آن نباشد، در آن حكومت، دور را به خود نزديك، و نزديك را از خود دور گردانند تا همين كه خود را از مكر خداوند و كيفر او ايمن ديدند صيحه‌اى بر ايشان زده شود كه ديگر نه نگهبان و رهبرى كه جمعشان كند به جاى ماند و نه فراخواننده‌اى كه آواز خود را به گوش ايشان رساند و نه جماعتى كه بر آن محور گرد آيند و خداوند در كتاب خود مثلى براى ايشان زده است كه: حَتَّى إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّيَّنَتْ‌- الخ «تا زمانى كه روى زمين زيبائى خود را گرفته و آرايش مى‌يابد [و اهل زمين گمان مى‌كنند كه آنان مسلّط بر زمين شده‌اند بناگاه امر ما شبانه يا به روز بر آن رسد]- تا آخر آيه»[١] سپس محمّد بن حنفيّه به خدا سوگند ياد كرد كه اين آيه در باره آنان نازل شده است، من گفتم: فدايت گردم تو امر بزرگى از اينان براى من حديث كردى، پس كى ايشان نابود مى‌شوند؟ گفت: اى واى بر تو اى محمّد علم خداوند خلاف زمانى است كه تعيين‌كنندگان وقت معلوم مى‌كنند، همانا موسى ٧ قوم خود را سى روز

[١] يونس: ٢٤.