الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٣٧٨ - (باب - ١٤)(آنچه در مورد علامات قبل از قيام قائم
٤٠- ابو بصير گويد: «از امام باقر ٧ در مورد تفسير فرمايش خداى عزّ و جلّ سؤال شد كه مىفرمايد: سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ- الآية «بزودى نشانههاى خود را در آفاق جهان و در جانهاى ايشان به آنان خواهيم نمود تا بر ايشان روشن گردد كه او بر حقّ است» فرمود: به آنان در جانشان مسخ را خواهد نمود و آنچه در جهان آنان را نشان مىدهد تنگ شدن محيط زندگى بر ايشان است، پس قدرت خداوند را در خودشان و در محيطشان مشاهده مىكنند، و فرمايش خداوند: «تا بر ايشان روشن شود كه او بر حقّ است»[١] مقصود از آن خروج قائم است كه آن حقّ است از سوى خداى عزّ و جلّ و اين خلق او را مىبينند و چارهاى از آن نيست». (مراد از تفسير در خبر، تأويل است نه تفسير اصطلاحى).
٤١- ابو بصير گويد: «به امام صادق ٧ عرض كردم: فرمايش خداى عزّ و جلّ كه مىفرمايد: عَذابَ الْخِزْيِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ «عذاب خوارى آور در زندگى دنيا و در آخرت»[٢] عذاب خوارساز دنيا چيست؟ پس فرمود: اى ابا بصير كدام ننگى
[١] فصّلت: ٥٣.
[٢] راجع فصّلت: ١٦.