الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٣٧ - پيشگفتار مؤلف

مردى از اصحاب حضرت صادق ٧ كه او گويد: شنيدم آن حضرت مى‌فرمود: اين آيه در سوره حديد كه مى‌فرمايد: «مانند كسانى نباشيد كه پيش از اين به آنان كتاب داده شد و روزگار طولانى بر آنان گذشت پس دلهايشان سخت شد و بسيارى از آنان از ايمان دست برداشته و خارج شدند» در باره مردم زمان غيبت نازل شده است، سپس خداوند عزّ و جلّ مى‌فرمايد: «همانا خدا زمين را پس از مرگ آن زنده مى‌سازد، بتحقيق ما نشانه‌ها را براى شما روشن كرديم، باشد كه انديشه كنيد» حضرت فرمود: منظور از روزگار طولانى، تنها روزگار غيبت است» و مقصود خداى عزّ و جلّ اين است كه: اى امّت محمّد يا اى گروه شيعه! مانند آن كسانى نباشيد كه قبلا به آنان كتاب داده شد و روزگارى طولانى بر آنان گذشت ...، پس تأويل اين آيه بر مى‌گردد به مردم زمان غيبت و دوران آن، نه مردم زمانهاى ديگر و براستى خداى تعالى شيعه را از ترديد در مورد حجّت خود يا از اينكه گمان كنند خدا زمين خود را حتّى به اندازه يك چشم برهم زدن بدون حجّت مى‌گذارد نهى فرموده است. همچنان كه امير المؤمنين ٧ در گفتار خود به كميل بن زياد مى‌فرمايد: «جز اين نباشد كه زمين از حجّت خداوند خواه به صورت آشكار و معلوم و خواه مبهم و پنهان خالى نمى‌ماند، تا حجّتهاى خدا و دلائل روشنگر او باطل نگردد (پابرجا و جاودان بماند)» و از اينكه در اين باره دچار دو دلى و ناباورى شوند و در اين حال روزگارى بر آنان سپرى شود و در نتيجه دلهايشان سخت شود،