الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٣٣١ - روش آن حضرت

تا جايى كه آرزومند از شدّت آنچه كه از هارى مردم و خوردن (درندگى) بعضى پاره ديگر را، كه مشاهده مى‌كند شبانه روز آرزوى مرگ مى‌نمايد، و هنگامى كه خروج مى‌كند خروجش در دوران يأس و نااميدى (مردم) است پس خوشا به حال آنكه او را در مى‌يابد و از ياران اوست، واى و تمامى واى كسى را كه با او مخالفت ورزد و از فرمانش سرباز زند و از دشمنان او باشد، سپس آن حضرت فرمود: او به امرى نوين و سنّت و طريقه‌اى جديد و قضايى تازه قيام خواهد نمود كه بر عرب گران باشد، كار او جز كشتار (معاند) نيست و توبه هيچ كس را نمى‌پذيرد و در كار خدا از سرزنش هيچ خرده‌گيرى باك ندارد».

٢٣- بشر بن غالب اسدى گويد: حسين بن علىّ عليهما السّلام به من فرمود: اى بشر، قريش را چه به جاى مى‌ماند هنگامى كه قائم مهدى پانصد نفر از ايشان را پيش كشد و دست بسته گردن آنها را بزند سپس پانصد نفر ديگر از ايشان را جملگى دست بسته گردنهايشان را بزند و ديگر بار پانصد نفر از آنان را دست بسته گردن بزند (شايد مراد از قريش مردم مستكبر باشد كه از پذيرش حقّ و قانون سرباز مى‌زنند و حاضر به قبول‌