الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٧٩ - (باب - ١١)(رواياتى در مورد آنچه از صبر و خوددارى و انتظار فرج و ترك شتاب نسبت به امر خدا و تدبير او كه شيعه بدان امر شده است)

مردم روى برتافته است، سپس مى‌فرمايد: «و دلهائى به جاى بماند كه پاره‌اى پر خير و بركت و بعضى بى‌خير و بركت است» و مراد از آن، دلهاى شيعيان است كه در اين غيبت و سرگردانى دگرگون مى‌شود، پس هر كه از آنان بر حقّ پايدار باشد (مخصب) پرخير و بركت و هر كه از حقّ به گمراهى و گفتار باطل گرايد (مجدب) بى‌خير و بركت است، پس امير المؤمنين ٧ فرموده: «آرزومندان هلاك گردند» اين نكوهش آنان است و آنان كسانى‌اند كه در امر خدا شتاب‌جوئى مى‌كنند و در مقام تسليم نيستند و اين مدّت را طولانى مى‌پندارند پس قبل از آنكه فرجى ببينند مى‌ميرند آنگاه خداوند از اهل صبر و تسليم كسى را كه بخواهد به جاى مى‌گذارد تا به مرتبه شايسته‌اش برساند و آنان مؤمنان و افرادى با اخلاص‌اند و تعدادشان اندك است كه آن حضرت شماره آنان را سيصد نفر و يا بيشتر فرموده است، افرادى كه بواسطه نيروى ايمان و درستى يقينشان خداوند براى يارى ولىّ خود و جنگيدن با دشمن خويش به آنان اهليّت عطا فرموده است، و آنان همان گونه كه در روايت آمده، به هنگام مستقرّ شدن آن حضرت در مقرّ حكومتى خود و سر آمدن جنگ، نمايندگان و حكمرانان منصوب از طرف آن حضرت در روى زمين خواهند بود. سپس امير المؤمنين ٧ فرمود: «به همراه آنان جماعتى مى‌جنگند كه همراه رسول خدا ٦ در بدر جنگيده‌اند، نه كشته مى‌شوند و نه مى‌ميرند» منظور او اين است كه خداى عزّ و جلّ اين سيصد و چند نفر اصحاب خالص‌