الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٦٢ - (فصل)

اى گروه شيعه- يعنى همان كسانى كه خداى تعالى به ايشان قوّه تمييز و ژرف‌نگرى كامل و انديشيدن به سخنان امامان عليهم السّلام عطا فرموده- آيا در اين احاديث بيان آشكار و نور تابناك وجود ندارد؟ آيا كسى از امامان گذشته يافت مى‌شود كه ولادت او مورد شكّ و ترديد واقع بشود و در وجود و عدمش اختلاف پيش آيد و گروهى از امّت در غيبتش بدو معتقد شده و در ايّام او گرفتاريها در دين بهم رسد و كسى در امر او دچار حيرت شده باشد؟ و حضرت صادق ٧ در راهنمائى به سوى او تصريح به عمل آورده باشد كه بنا به فرمايش او: «هر گاه سه نام: محمّد، علىّ و حسن پياپى آمدند چهارمين آنان قائم ايشان است» (آيا كسى چنان كه وصف او گذشت يافت مى‌شود) غير از اين امام ٧ كه كمال دين به او و به وسيله اوست (يعنى چنين مقدّر شده است) و آزمايش بندگان و امتحان و تمييز ايشان به غيبت او است و پديد آمدن افراد ويژه و خالص و صافى از شيعيان كه بر ولايت او استوارند از رهگذر پايدارى بر آئين امر او و اقرار به امامتش و ديندارى خدا با ايمان به اينكه او (حجّت خدا) حقّ است و وجود دارد و زمين خدا از او خالى نمى‌ماند اگر چه شخص او پديدار نباشد بخاطر تصديق و باور و يقين داشتن به تمامى آنچه رسول خدا ٦ و امير المؤمنين ٧ و امامان عليهم السّلام فرموده‌اند، و بعد از غيبتش به هنگام نااميدى مردم از او، قيامش را با شمشير بشارت داده‌اند، پس‌