الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٤٩ - (فصل)

آن سپرى گرديده و دورانش به سر آمده است.

و غيبت دوم آن است كه سفيران و افرادى كه واسطه (ميان مردم و آن حضرت) بودند برداشته شدند براى امرى كه خداوند آن را اراده فرموده بود و نيز بخاطر تدبيرى كه خدا در ميان مردم مقرّر فرموده و همچنين براى واقع شدن آزمايش و امتحان و زيرورو و غربال شدن و تصفيه بر كسانى بود كه ادّعاى اين امر (تشيّع) را مى‌كنند، همچنان كه خداى عزّ و جلّ فرموده: «خدا افرادى را كه به آنچه شما ايمان داريد مؤمنند فرو نمى‌گذارد تا آنكه ناپاك را از پاك جدا كند و خداوند شما را از غيب آگاه نمى‌سازد» و هم اكنون آن زمان فرا رسيده است، خداوند در آن ما را از پايداران بر حق و از جمله كسانى كه در غربال فتنه خارج (بيرون شده از غربال و جدا) نمى‌شوند قرار دهد، پس اين معنى گفتار ما است كه: «او داراى دو غيبت است» و ما در غيبت اخير (دومين) قرار داريم. از خداوند مى‌خواهيم كه فرج اولياى خويش را از آن غيبت نزديك فرمايد و ما را در دايره برگزيدگان خود و در زمره پيروان اختيارشدگانش قرار دهد، و از برگزيدگان آن كسانى سازد كه ايشان را بر مى‌گزيند و براى يارى ولىّ خود و جانشين خويش انتخابشان فرموده كه او ولىّ احسان و جواد و منّان است.

١٠- مفضّل بن عمر از امام صادق ٧ روايت كرده است كه آن حضرت فرمود: