الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١٩١ - (باب - ٨)(آنچه روايت شده در مورد اينكه خداوند زمين خود را بدون حجت وانمىگذارد)

باور مى‌داشت و از آن پيروى مى‌كرد و در راهش گام بر مى‌داشت و بدان وسيله رستگار مى‌شد. سپس آن حضرت مى‌فرمايد: چنين شخصى كيست؟ براى همين است كه دانش وقتى عالمان را نيابد كه نگهداريش كنند و همان گونه كه آن را از عالم مى‌شنوند به ديگران برسانند، پنهان مى‌شود، پس از سخنى طولانى در اين خطبه آن حضرت فرمود: خداوندا من مى‌دانم كه همه علم پنهان نمى‌گردد و ريشه‌هايش قطع نمى‌شود و تو زمينت را براى بندگان از حجّت خود خالى نمى‌گذارى، [حجّت تو] يا آشكار است كه فرمانبردارى مى‌شود و يا نگران و پنهان است كه فرمانش را نمى‌برند، تا حجّت تو باطل نشود و اولياى تو بعد از اينكه هدايتشان فرمودى گمراه نگردند- سپس خطبه را تا پايان ادامه داد-».

و اين حديث از طريق ديگرى نيز از ابو اسحاق سبيعىّ از يكى از اصحاب امير المؤمنين ٧ كه مورد اعتماد است نقل شده كه گفت: امير المؤمنين ٧ اين كلام را ايراد فرموده و هنگام سخنرانى آن حضرت بر منبر كوفه، او آن را از بر كرده است (كه مى‌فرمود): «خداوندا:- و مانند حديث قبل را نقل كرده است-».