الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١٧٧ - (باب - ٧)(آنچه روايت شده در مورد كسى كه نسبت به يكى از امامان شك كند يا شبى را به روز آورد و امام خود را نشناسد، يا دين خدا را پذيرفته باشد بدون امامى كه از جانب اوست)

به خدا سوگند اى پسر مسلم هر كسى از اين امّت كه صبح كند (روزى را آغاز كند) و داراى امامى از طرف خدا نباشد حالش همين گونه است، او گم گشته و سرگردان و گمراه شده است. اگر چنين كسى به همين وضع بميرد به مرگ (در حال) كفر و نفاق مرده است. و بدان اى محمّد كه امامان به حقّ و پيروانشان همان كسانى هستند كه بر دين حقّ‌اند و پيشوايان جور البتّه از دين خدا و از حقّ بركنارند، خودشان گمراهند و ديگران را نيز گمراه مى‌كنند، و اعمال ايشان كه به انجام آن مى‌پردازند همچون خاكسترى است كه باد تند بر آن بوزد در روزى طوفانى كه بر نگهدارى چيزى از آنچه به دست آورده‌اند قدرت نداشته باشند و آن گمراهى دور و دراز همين است».

همچنين از طريق ديگرى به وسيله محمّد بن مسلم همانند اين حديث با الفاظش، از امام باقر ٧ نقل شده است.

٣- محمّد بن مسلم از امام باقر ٧ روايت كرده گويد: به آن حضرت عرض كردم:

«آيا آن كسى كه امامى از شما را انكار كند بفرمائيد وضع او چگونه است؟ آن حضرت فرمود: هر كس امامى را كه از جانب خدا است انكار كند و از او و از دينش بيزارى‌