الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ١٦١ - (باب - ٥)(آنچه در مورد كسى كه ادعاى امامت كند و كسى كه خود را با اينكه امام نيست امام پندارد روايت شده و نيز روايات مربوط به اينكه هر پرچمى پيش از قيام حضرت قائم

باشد كه باطنش را تصديق نمايد» (اين حديث با باب مناسبت ندارد چون معنى «امر» تشيّع است نه امامت).

٨- سورة بن كليب از امام باقر ٧ روايت كند كه آن حضرت در باره فرمايش خداوند كه فرموده: «روز قيامت خواهى ديد آنان كه به خدا دروغ بسته‌اند چهره‌هايشان سياه گشته آيا جز در جهنّم جايگاهى براى متكبّران است؟» فرمود:

[مراد] كسى است كه بگويد: من امام هستم و امام نباشد، عرض كردم: اگر چه علوىّ و فاطمىّ باشد؟ فرمود: اگر چه علوىّ و فاطمىّ باشد، سؤال كردم هر چند از فرزندان علىّ بن أبى طالب ٧ باشد؟ پاسخ فرمود: هر چند از فرزندان علىّ بن ابى طالب باشد».

[اين خبر تعريض به بعض سادات حسنىّ است كه خود را امام مى‌شمردند] و نيز از طريق ديگرى از سورة بن كليب از امام باقر ٧ همانند اين روايت جداگانه نقل شده است.

٩- مالك بن أعين جهنى از امام باقر ٧ روايت كند كه آن حضرت فرمود: «هر پرچمى كه پيش از پرچم حضرت قائم ٧ برافراشته گردد صاحب آن طاغوت‌