اگر به تقليد ديگران بذرى نموديم، همان حنظل بود. اگر خرمنى اندوختيم، دانه مقصودى در او نبود، آن هم به آتش جهل سوزانيده و به باد بى‌اعتنايى به باد فنا داديم.

غرض فهميدم كه به واسطه زيادتى فضولى‌هاى من در بقعه مباركه و تصديع آستانه مقدّسه، به اشاره حضرت رضوى، عالم مكاشفه از براى من دست داد تا آنكه تكليف خود را ما مردم بدانيم و بى‌جهت متعرض اوليا و بزرگان نشويم.

ناچار شكاياتى كه تهيه كرده بودم، در آن عتبه مقدسه عرضه بدارم، ديگر نگفتم و دردهايى كه در دل داشتم، نهفتم.

سر خجلت در زير افكنده، برخاستم و راه منزل در پيش گرفتم. به خانه آمدم.

بعد از صرف شام در رختخواب خود رفته، از آن مكاشفه متفكر بودم كه آيا ما مردم را مآل كار به كجا خواهد انجاميد؟

چون خيالات مانع از خواب بود، برخاستم مشغول نوشتن گزارشات شدم. چون بدين مقام رسيدم، خوابم ربود. خوابيدم تا فردا چه پيش آيد.

[نشر خبر مرگ شاه به وسيله مشروطه‌خواهان‌[١]]

يك ساعت و نيم قبل از اذان صبح برخاستم، وظايف نيازمندى را معمول داشتم.

[١] - روز ١٣ شوال ١٣٢٦/ ١٧ آبان ١٢٨٧.