سفرنامه گوهر مقصود: خاطرات سياسى و اجتماعى دوره استبداد صغير - طهرانى، سيد مصطفى - الصفحة ٢٥٣
آداب شرع نموديد. اين بزرگواران در خواب يا بيدارى منع فرمودند؟
اشخاصى كه در رواق مقدس منبر مىروند و مانند معركه درويش از عمرو بن عبدود[١] و مرحب خيبرى[٢] و ضامن آهو شدن و برآوردن حاجت سنگ سياه سخن مىگويند و اين مردم را به دور خود جمع مىكنند و به هزار شعبده و نيرنگ كيسه اين بيچارهها را خالى مىكنند؛ كجا از قرآن حكمى خواندند و آيه تفسير نمودند كه خداوند مىفرمايد: قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ[٣] به مردان امر مىفرمايد چشمهاى خود را بپوشيد و فرجها و عورتهاى خودتان را محافظت نماييد و همچنين نسبت به زنان مىفرمايد: وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَ[٤] مىفرمايد: اى رسول اكرم بگو به زنان چشمهاى خود را از نامحرمان بپوشند و فروج خود را حفظ نمايند و زينت خود را ظاهر ننمايند و چادرها را بر سر محكم فروگذارند و بربندند تا از نامحرمان پوشيده مانند.
در ذيل آيه مىفرمايد: وَ لا يَضْرِبْنَ بِأَرْجُلِهِنَّ لِيُعْلَمَ ما يُخْفِينَ مِنْ زِينَتِهِنَ[٥] حتى در راه رفتن، نهى مىفرمايد از راه رفتنى كه صداى پاى آنها بلند شود و باعث توجه نفوس مردم بر آنها بشود.
آيا هيچ از اينگونه كلمات در بالاى منبر گفتند كه آنها متنبّه نشدند و يا امام- عليه السلام- اظهار كراهت نموده باشد؟ جز گستردن دام و فريفتن عوام و گرفتن پول كارى نكردند.
[١] - عمرو بن عبدودّ.( ...- ٥ ه/ ٦٢٧ م) از پهلوانان و شجاعان زمان جاهليت بود. به[ دعوت] اسلام رسيد[ ولى] مسلمان نشد تا جنگ خندق زنده بود و بيش از ٨٠ سال داشت كه در اين جنگ حاضر شد[ براى مبارزه با اسلام] و على بن ابيطالب او را به قتل رساند.« الاعلام، ج ٥، ص ٨١»
[٢] - مرحب: معروف به مرحب خيبرى يكى از سران يهود و رئيس يكى از قلعههاى خيبر كه در سال هفتم هجرت در جنگ خيبر با على( ع) نبرد كرد و بدست آن حضرت كشته شد.« لغت نامه»
[٣] -« به مردان مؤمن بگو ديدگان[ از نظر بازى] فرو گذارند، و ناموسشان را محفوظ بدارند» نور ٢٤/ ٣٠.
[٤] -« و به زنان مؤمن[ هم] بگو ديدگانشان را فرو گذارند و ناموسشان را محفوظ بدارند و زينتشان را جز آنچه از آن آشكار است، آشكار نكنند، روسريهايشان را بر گريبانهايشان بيندازند» نور ٢٤/ ٣١.
[٥] -« و بگو كه چنان پاى نكوبند تا زينتى كه پنهان داشتهاند، معلوم شود» نور ٢٤/ ٣١.