امروز اگرچه سپهر اوج سعادت اين مملكت را، انجمنان، هريك چون ستاره درخشان تابانند و اشراقات فيضيه به سوى تمام اهالى مى‌نمايند، الحق مى‌توان گفت كه اين انجمن در ميان انجمنان چون بدر تابان نمايان است و در ظل ذليل مجلس شوراى ملّى، انجمن مقدس بلدى را كه خدايش ناصر است حامى و حافظ خواهد بود.

پس تمام افراد اصنافيه دار الخلافه را فرض است كه اين اساس مقدس را از براى تأييد مبانى سعادت و تكثير اساس ثروت خود از صميم قلب اقبال نمايند و حقوق مشروعه خود را از اين انجمن محترم استفاده فرمايند و هريك از ارباب حرفت و اصحاب صنعت، در تكميل مشاغل خودشان- كه باعث آبادى مملكت است و يا از امور تجارت و زراعت است- تدبيرى به خاطر مباركشان برسد به اين انجمن اخطار فرمايند كه حتى المقدور در پيشرفت مقاصدشان، همراهى خواهد شد.

و اين بى‌مقدار نگارنده اين جريده مباركه هم ان شاء اللّه، بعدها مذاكرات اين انجمن محترم را مع ترشحات افكار ناقص خود از امور مملكتى و سياسى و اخبارات و اطلاعات به توسط اين جريده ميمونه به عرض هموطنان خود خواهم رسانيد و از نواقص امورات كسبى و فوايد صنعت و حرفت، آنچه بتوانم به عرض برادران خواهم رسانيد، تا هر صنفى كه به شغلى مشغول است از روى بصيرت و علم از عمل خود فايده ببرد و عمر عزيز خود را كه سرمايه حيات سعادت و زندگانى است به عمل بيهوده صرف ننمايد.

اگر به ديده حقيقت و به نظر دقت ملاحظه نماييم، مى‌بينيم كه اين مملكت شش هزار ساله ما، در سابق چگونه به ازدياد حرفت و صنعت خود مى‌كوشيدند و چقدر از آثار صنايع غريبه و علوم عجيبه از ايشان به يادگار مانده كه انسان در ورطه حيرت متحيّر خواهد ماند.

علايمى كه در تخت جمشيد و طاق بستان باقى است، دليلى است واضح و حجّتى است مبرهن. ولى افسوس كه بايد امروز، ما خون از چشم بريزيم و گريبان صبر پاره نماييم كه صنعت ما ايرانيان منحصر به ساختن جقجقه و سوت سوتك و قرقره و فوت‌