چهار فرسنگ راه آمده بوديم. مسافرين پياده شدند، به چاهى خوردن مشغول شدند، من هم قدرى هندوانه خريدارى نموده، خوردم و به قرائت قرآن مشغول شديم، قدرى قرائت شد. اسب حاضر نموده به گارى بسته، روانه شديم.

- چهار فرسنگ مسافت طى نموده به ريون‌[٢] رسيديم. در گارى‌خانه توقف كرديم.

پنج ساعت بيست دقيقه كم از دسته گذشته بود. نهار نان و هندوانه و تخم‌مرغ و پياز صرف شد. اين گارى‌خانه در كنار ده بود بعد از صرف نهار اسب حاضر نموده روانه شديم.

- شش ساعت و ربع به غروب داشتيم به طرف سبزوار روانه شديم. حال بايد پنج فرسخ مسافت طى كنيم. گارى به سرعت مى‌رفت. در يك فرسنگى سبزوار قريه‌اى است موسوم به خسرو كرد[٣]. در كنار جادّه در طرف دست چپ به فاصله هزار قدم، مناره‌اى است خيلى مرتفع و بسيار محكم و به آن آجر كه ساخته‌اند، نقش انداخته به اسلوب غريبى و بعضى خطوط گفتند كه در او هست. حقير از دور نفهميدم.

اين مناره گويا خيلى قديم است و ليكن آثار و بناى آن بى‌عيب باقى مانده.

- دو ساعت [و] نيم به غروب داشتيم كه از آنجا گذشتيم و در آنجا توقفى نشد.

- دو ساعت ربع كم به غروب مانده به سبزوار رسيديم. سبزوار اگرچه شهر كوچكى‌

[١] - سوتخر: دهكده‌اى واقع در چهار فرسنگى شرق مزينان« سفرنامه خانيكوف، ص ٩٩» از" ريبد" كه به طرف شاهرود حركت مى‌نمايند، غالبا منزلگاه صدخرومى باشد كه مردم" سودخر" تلفظ مى‌نمايند.« مطلع الشمس، ج ٣، ص ٢٢٧.

[٢] - ريوند: دهى است از بخش داورزن شهرستان سبزوار.« لغت نامه»

[٣] - خسروگرد: دهى است از دهستان قصبه بخش حومه شهرستان سبزوار. از آثار باستانى بدانجا برجى است كه از زمان قديم ساخته شده و به نام ميل خسروگرد معروف است.« لغت نامه»