پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٥ - ٢ امام حسن عسكرى عليه السلام و فرقه مفوضه

واجب است، اما به شرح و تفصيل به حق خدا و پيغمبر و ائمّه عليهم السّلام معرفت ندارند).

سپس فرمود: و آمده‌اى كه از ولى خدا درباره اعتقاد مفوّضه سؤال كنى. آنان دروغ مى‌گويند، بلكه دل‌هاى ما ائمّه، ظرف‌هايى براى خواست خداوند است. اگر خداوند بخواهد ما مى‌خواهيم و خداوند متعال نيز در قرآن مى‌فرمايد: (و تا خدا نخواهد، [شما] نخواهيد خواست)[١].

سپس حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام به من فرمودند:

حال كه حجّت خدا پس از من تو را به آنچه مى‌خواستى آگاه كرد ديگر براى چه نشستى؟

من برخاسته و خارج شدم و ديگر حضرت امام زمان عليه السّلام را به چشم نديدم‌[٢].

حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام به هدايت پيروان اهل بيت عليهم السّلام و ارشاد آنان به راه حق، به شدت مايل بوده، همواره مسائل شبهه‌برانگيزى كه بر سر راه آنان پيدا مى‌شد را از بين برده و حل مى‌نمودند.

از محمّد بن عيّاش روايت شده است كه گفت: ما از نشانه‌ها و معجزات امام عسكرى عليه السّلام سخن مى‌گفتيم كه فردى ناصبى گفت: اگر وى جواب نامه‌اى كه بدون مركّب نوشته شده باشد بدهد يقين مى‌كنم كه وى بر حق است. پس ما نامه‌هايى نوشته و مسائلى را در آن نامه‌ها مطرح كرديم و آن مرد نيز بدون مركّب بر روى ورقه‌اى نامه‌اى نوشت و آن ورقه را نيز در ميان نامه‌ها قرار داد و ما آن نامه‌ها را به سوى آن حضرت فرستاديم. آن حضرت به همه نامه‌ها پاسخ دادند و بر روى ورقه‌اى نام آن مرد و نام پدر و مادرش را نوشتند.

مرد با ديدن آن ورقه از هوش رفت. هنگامى كه آن مرد به هوش آمد معتقد به‌

[١] . انسان/ ٣٠.

[٢] . غيبت/ ٢٤٧، بحار الانوار ٢٥/ ٣٣٦ و ٣٣٧.