پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٣٥ - باب ارث

باب وقف‌

١. محمّد بن حسن صفّار گويد: نامه‌اى به حضرت امام عسكرى نوشتم و از كيفيت صحّت وقف از آن حضرت سؤال كردم و نوشتم: بر ما روايت شده است كه اگر وقف مقيد به زمان نباشد باطل بوده به ورثه بازمى‌گردد و اگر مقيد به زمان باشد صحيح است و به آن عمل مى‌شود، گروهى نيز مى‌گويند كه وقف موقّت وقفى است كه در آن ذكر شود كه اين مال را بر فلان كس و فرزندان او وقف نموده است و هنگامى كه سلسله نسب آنان منقرض شود اين مال براى فقرا و مساكين باشد تا آنجا كه خداوند متعال زمين را و آنچه بر آن است به ميراث بگيرد و گروهى ديگر گفته‌اند وقف موقّت اين‌گونه است كه وقف‌كننده بگويد اين مال براى فلان و نسل او است مادام كه باقى باشند و در پايان، قضيه نيازمندان و فقرا را تا وقتى كه خداوند زمين را و آنچه بر آن است به ميراث بگيرد را ذكر نكند و وقف غير موقّت آن است كه فقط بگويد اين وقف است و نام كسى را ذكر نكند. حال از اين چند صورت كدام يك صحيح و كدام يك باطل است؟

آن حضرت مرقوم فرمودند: همه وقف‌ها به حسب آنچه واقفان، آن‌ها را وقف مى‌كنند صحيح است. ان شاء اللّه‌[١].

باب ارث‌

فهفكى از حضرت امام عسكرى عليه السّلام سؤال نمود: چگونه است كه زن‌

[١] . كلينى در كافى ٧/ ٣٧/ ٣٤، صدوق نيز در فقيه اين‌روايت را ذكر نموده ٤/ ١٧٦/ ب ١٢٨/ ح ١ به اختصار و در آن آمده است:« ... آن حضرت عليه السّلام مرقوم داشتند: الوقوف تكون بحسب ما يوقفها أهلها إن شاء اللّه، كه در آن كلمه« تكون» نيز آمده است، استبصار ٤/ ١٠٠/ ب ٦٢/ ٢.