پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٣٠١ - سيره نبوى در ميراث امام عسكرى عليه السلام

كار را آنچنان قرار داده كه به واسطه آن، حجّت بر شما تمام شود اما شما پيشنهاد كار سختى را مى‌دهيد كه در آن هيچ دليل و برهانى هم براى شما نيست.

سپس پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله فرمودند: و اما اين‌كه گفته‌اى تو مردى سحر شده هستى، چگونه ممكن است چنين باشم در حالى‌كه شما خود مى‌دانيد من از نظر درستى عقل و تميز از شما برترم. آيا از روزى كه در ميان اين شهر به دنيا آمدم تا اكنون كه به سنّ چهل سالگى رسيده‌ام بى‌آبرويى، لغزش، دروغ، خيانت يا خطايى در گفتار يا رأيى سفيهانه سراغ دارد؟ آيا مى‌پنداريد اين مرد در طول اين مدت به حول و قوّه خود از چنين مسائلى در امان مانده است يا به حول خداوند متعال؟

و اين همان است كه خداوند فرموده: (ببين چگونه براى تو مثل‌ها زدند و گمراه شدند، در نتيجه نمى‌توانند راه به جايى برند) تا با دلايلى بيشتر از همين دعاوى باطل كه بطلان آن‌ها بر تو ثابت شده، به گمراهى متهمت سازند.

سپس پيامبر اكرم فرمودند: و اما اين‌كه گفتى: «چرا اين قرآن بر مرد بزرگى از اين دو شهر چون وليد بن مغيره در مكّه يا عروة [بن مسعود ثقفى‌] در طائف نازل نشده است؟» پاسخش اين است كه همانا خداوند متعال آنچنان‌كه تو مال دنيا را بزرگ مى‌شمارى آن را بزرگ نمى‌شمارد و مال دنيا در نزد خداوند متعال داراى چنان جايگاهى نيست كه در نزد تو دارد، بلكه اگر كل دنيا در نزد خداوند به اندازه بال پشه‌اى ارزش داشت هرگز كافران و مخالفانش را جرعه‌اى آب نمى‌داد. تقسيم خدا هم به دست تو نيست، بلكه اين خداوند است كه رحمت خود را در ميان بندگان تقسيم مى‌كند و آنچه را كه بخواهد در ميان بندگان خود به انجام مى‌رساند.